Ξέρω πως κάθε μπουκιά μπορεί να μοιάζει με φόβο. Πως το φαγητό δεν είναι απλά τροφή — είναι έλεγχος, άγχος, τύψεις. Ίσως πιστεύεις πως η αξία σου εξαρτάται από το μέγεθος του σώματός σου ή την πειθαρχία σου. Μα δεν γεννήθηκες για να μετράς θερμίδες ή να πολεμάς το σώμα σου. Αξίζεις φροντίδα, όχι τιμωρία. Τρυφερότητα, όχι ενοχές. Η ανάρρωση από διατροφικές διαταραχές είναι δύσκολη, αλλά απόλυτα εφικτή. Κάθε μικρό βήμα είναι μια νίκη προς την ελευθερία. Δεν είσαι οι αριθμοί στη ζυγαριά. Είσαι άνθρωπος — με συναίσθημα, ανάγκες και απίστευτη δύναμη. Μπορείς να ξαναβρείς τη χαρά, τη σύνδεση, τη ζωή. Δεν είσαι μόνη. Και αξίζεις να ζήσεις, όχι απλώς να επιβιώνεις.
